Uitvaartceremonies zijn persoonlijker geworden en worden steeds meer in beperkte kring gehouden. Dat is een evolutie die al lang voor de coronacrisis is ingezet. Wat wel overeind is gebleven is dat elke plechtigheid ordelijk en ritueel verloopt, met veel symboliek. Zo hebben onze voorouders ons eeuwenlang voorgedaan. Dit is de manier waarop respect wordt getoond voor de overledene en voor de familie. Dit is ook de wijze waarop wij ons open en toegankelijk opstellen tot anderen, ook digitaal.  

De wereld waarin wij leven is klein en groot tegelijkertijd. Klein zijn de hechte familiebanden, groot is het publiekelijk leven dat we onderhouden op school, werk, het verenigingsleven, in relatie met vrienden en kennissen. Allemaal mensen die nu meedelen in het verlies. Net voor al die achterblijvers is ooit het ceremoniële gedeelte bedacht. Bij al de achterblijvers blijft de uitdrukkelijke wens aanwezig om de intense gevoelens van medeleven te delen en de naaste familie sterkte toe te wensen.

Niets is nog zoals vroeger. Gevoelens van medeleven worden nu meer via digitale weg geuit. Die zijn doorgaans minder officieel, maar wel spontaner en recht vanuit het hart. Enkel wie dit ooit heeft ervaren weet van meepraten. Zoveel aandacht moet de pijn wel verzachten.

Het middel bij uitstek om de kleine en de grote wereld in elkaar te laten overvloeien, zonder dat ze elkaar schaden, is een mooi verzorgde live stream uitzending van de uitvaartplechtigheid. Zo wordt de serene sfeer bewaard en wordt niemand weerhouden om de plechtigheid alsnog mee te volgen.